Metoda komunikacyjna powstała w połowie lat 70-tych w ramach odpowiedzi na metodę audiolingwalną, gdzie nauczyciel był modelem do naśladowania oraz kontrolował wszelkie zachowania językowe uczniów.

Metoda komunikacyjna jest jedną z najczęściej stosowanych metod w nauczaniu języków obcych. Kładzie ona nacisk na umiejętność skutecznego porozumiewania się w języku obcym poprzez tworzenie znaczeń (w przeciwieństwie do zapamiętywania struktur gramatycznych), przyswajanie wymowy, jak najbardziej zbliżonej do oryginalnego wzorca językowego oraz wykorzystywania znaczeń w sposób odpowiadający danej sytuacji.

Nauka języka nie jest tu systemem, ale umiejętnością uzyskiwania i przekazywania informacji. W metodzie tej interakcja pomiędzy rozmówcami jest zarówno celem, jak i sposobem nauczania – używanie języka ojczystego jest niewskazane.

Przy zastosowaniu tej metody rozwijana jest głównie sprawność mówienia. Uczniowie są zachęcani do wyrażania prawdziwych opinii, w których opierają się na tym, co już wiedzą na temat języka. Używany jest przede wszystkim język nauczany.

Ćwiczenia koncentrują się na przekazaniu informacji, wyrażaniu znaczenia, a nie na formie językowej. Dopóki wypowiedzi uczniów są zrozumiałe dla odbiorcy, dopóty nauczyciel je akceptuje. Nie ma świadomego tłumaczenia reguł gramatycznych.

Błędy językowe, zwłaszcza gramatyczne nie są poprawiane przez nauczyciela. Jeżeli informacja jest dla odbiorcy zrozumiała, błędy są ignorowane. W metodzie komunikacyjnej zmienia się rola nauczyciela - nie jest on osobą centralną, lecz pomocnikiem, którego rola polega na wyborze tematu, wyborze ćwiczeń do rozwijania sprawności mówienia, wspomagania i monitorowania procesu przyswajania języka obcego. Zajęcia są często przeprowadzane w małych grupach lub parach.

Metoda komunikacyjna bardzo często połączona jest z zastosowaniem metody elicytacji. Oznacza to, że uczniowi nie daje się gotowych odpowiedzi, ale on sam, jedynie kierowany i naprowadzany przez nauczyciela, dochodzi do właściwych wniosków. Dzięki temu ma miejsce nie tylko uczenie się, ale również o wiele trwalsze nabywanie języka, co skutkuje długotrwałym zapamiętaniem nabytych umiejętności językowych.